.♥•:*'˙♥˙'*:•♥.tan♥•:*'˙♥˙'*:•: 2007年10月

10月13日

เพื่อน.......คำนี้เหมือนเคยรู้จัก

นานมากเเล้วสินะที่เราไม่ได้เจอกันเลย.....ไม่เคยเเม้เเต่จะโทคุยกัน เพราะเค้าไม่มีเบอแกถึงเเม้เมื่อก่อนมีโทไปแกก็ไม่เคยจะสนใจไม่เคยเเม้จะโทหากัน

เเกมีเพื่อนใหม่เเล้วเเกลืมเค้าได้ลงทั้งๆที่เรียนด้วยกานมาก็นานดูเหมือนเเกไม่เคยจะเหงค่าของเพื่อนคนนี้เลย

คนที่ยอมโดนครูตีเพราะเเกไม่เอาหนังสือมาเค้าเลยให้เเกเค้ายอมโดนตีเเทนเเก

คนที่คอยรับรู้เรื่องราวของแกเวลาเเกมีปัญหาคนที่เคยให้เเกยืมตัง

คนที่ยอมช่วยเเกทำการบ้านแต่วันนี้ดูเหมือนว่าคนๆนี้ไม่สำคัญกับเเกแล้วแกมีเพื่อนใหม่ดูท่าทางเเกจะรักเเละสนใจเพื่อนใหม่ของแกมาก

ใช่ดิ เค้ามานเพื่อนเก่าสำหรับเเกหรือเเกอาจจะคิดว่าไม่มีเพื่อนคนนี้อยู่อีกแล้ว

เเกลืมเค้าเเล้วสินะ เเต่จำไว้เค้าไม่เคยลืมเเก

เมื่อก่อนโทหาเเกๆก็บอกว่าให้โทมาใหม่เพื่อนเเกโทเข้ามาพอดี

วันนี้เค้ารู้เเล้วละว่าเค้าหมดความหมายกะเเกแล้ว

แต่ไม่เปงไรหรอกนะไม่มีแกเปงเพื่อนเค้าก็ยังไม่ตายทุกวันนี้เค้ามีเพื่อนที่ไม่สนิทเท่ากะเเกได้เลยซักคน

ทุกคนเหงเเก่ตัวไม่จิงใจต่อไปนี้เค้าก็คงไม่จิงจังกะเพื่อนคนไหนเเล้วละจะไม่คอยหวังดีอย่างที่หวังดีกะเเก

เค้าอยากเหงเเกมีฟามสุขตลอดไปถึงเเม้ว่าวันนี้เค้าอาจจะไม่ใช่เพื่อนในสายตาของเเกอีกเเล้ว

เเต่ในสายตาของเค้าเเกก็คือเพื่อนคนเดียวที่เค้ารักมากที่สุด

ดูแลตัวเองด้วยก็เเล้วกันเค้าไม่มีอะไรจะให้เเกนอกจากความหวังดีเดือนหน้าก็วันเกิดเเกเเล้วนิถ้าจำไม่ผิดเเต่เเกจำไม่เคยเเม้เเต่จะจำวันเกิดเค้าได้เลย

ยังไงก็ขอให้เเกมีฟามสุขกะเพื่อนใหม่ๆของเเกไปเถอะนะ

จากคนที่เคยเปงเพื่อนเเก


	อย่คิ ดว่า....ตัวเองไม่มีค่า อย่าคิดว่า....น้ำ ตาแก้ปัญหาไ ด้ อย่าคิดว่า......เทออยู่ในโลกที่เดียวดาย อย่าคิดว่า......ตัวเองตายกับฟามทรงจำ